Bloggen

Sinds ik zelf blog ben ik ook meer blogs van anderen gaan lezen. Er is een gigantisch aanbod en het is niet eens zo makkelijk om leuke ertussen uit te halen.

Dat ligt ook aan wat ik zelf leuk vind: blogs over eten/koken en make up boeien mij niet, terwijl ik graag lees over sporten/hardlopen of grappige dingen die mensen meemaken. 

Opvallend: er zijn veel bloggende meisjes/jonge vrouwen (wie weet nog leuke 35+ bloggers??) die bloggen over wat ze iedere dag zoal doen (nou, ze drinken zelden koffie thuis en lunchen bijna altijd bij een hippe tent). Ik heb bij statistiek geleerd dat uit eventuele verbanden niet zomaar een conclusie getrokken mag worden, dus dat zal ik hierover niet doen. Evenmin zal ik jullie vervelen met een blog over wat ik zoal wekelijks doe (ha, werken!)

Ik kan wel wat schrijven over mijn sport van afgelopen week:

Dinsdagavond hardgelopen (al over geblogd)

Woensdagavond bodybalance. Heerlijke combi van yoga, pilatus en tai chi en goed voor zowel de core als voor het stretchen van de spieren.

Donderdagavond kickbox les. Super tof en heel intensief. 

Zaterdag thuis wat kracht en core oefeningen gedaan. Plan was om dit in de sportschool te doen, maar ja ... plannen blijven soms plannen. Helpt ook niet dat de sportschool al om 16uur sluit in het weekend.

Zondagochtend duurloopje gedaan. Het was mooi weer en ik had als doel om gewoon lekker ontspannen 10 km (of meer) te lopen. Het werden er 9.6 Hoge nood maakte dat ik die laatste 400m echt niet meer ging rennen. 

Vanavond kort rondje stevig doorgelopen (op 1 stuk flink versneld, want segment op Strava) en daarna in onze eigen "sportkamer" getraind: hoelahoepen, boksen, planken. 

Ik zag later dat ik niet eens zo hard gelopen had vanavond en heb ik tien minuten gebaald op de bank. Maar daar word een mens niet vrolijk van en ik al helemaal niet weet ik uit ervaring. Je gaat er ook niet harder van lopen. 

Ik zal het wel ervaren en jullie lezen het vanzelf: op 6 maart loop ik CPC in Den Haag en 17 april Hilversum City Run.

Film

Ben ik de enige in Nederland die nog geen Netflix/HBO series kijken verslaving heeft? Ik kijk weinig tv, het is snel spannend of aangrijpend en daar heb ik dan weer last van (dromen, overprikkeld raken), tja, HSP-er bijwerking of misschien gewoon een watje.

Films kijken op tv doe ik daarom ook weinig, ik huil al bij Toy Story. Ik ben ook ongeduldig; loopt het wel goed af, waarom heeft diegene niet door dat ie belazerd wordt etc. en het liefst vraag ik dit ook aan diegene met wie ik kijk. Dit tot grote ergenis van mijn kinderen: 'mam, kijk nou gewoon'. Onlangs heb ik hier een oplossing voor bedacht, ik lees op Google het verloop van de film en vervolgens kan ik deze rustig kijken op tv. .....  

Ik ben ook jarenlang echt weinig naar de bioscoop geweest. De nieuwste Star Wars moest echter wel in 3D worden bekeken dus go! Ik heb het goed doorstaan, afgezien dat ik tranen met tuiten huilde om de dood van HS.

Afijn, gisteravond ben ik ALWEER naar de film geweest, 'Creed' stond op het verlanglijstje (tja, dat komt er nou van, als -kick-boxer, haha)

Leuke film met een schattig oude Rocky Balboa. En ik heb goed geslapen vannacht.

2015

 Het was voor mij een bijzonder jaar, met persoonlijke overwinningen en veel mooie ervaringen.

Hoewel de situatie in de wereld niet fraai is en veel mensen in mijn omgeving tegenslag ervaren, was 2015 voor mij toch het jaar waarin de zon na lange periode van grijzigheid weer ongegeneerd ging schijnen.

Ik werd 50 en had zowel een zelf georganiseerde topdag met al mijn jongens, als een verrassingslunch met collega's en een verrassingsdiner met vriendinnen.

Het doen van de training Mindfulness in maart/april is een van de beste beslissingen die ik ooit in mijn leven nam. Het heeft mijn kijk op mijn leven zo definitief (en positief) veranderd!

Ik heb heerlijke vakanties/reizen gehad met mijn lief. Wat boffen we toch dat we dit kunnen doen en het samen zo leuk hebben.

Ergens half april, geïnspireerd door het succes bij een vriendin, heb ik besloten te kiezen voor koolhydraat-beperkt eten. Al snel voelde ik me gezonder en fitter, en inmiddels ook 10 (!) kg. lichter.

De "hardloopwedstrijdstress" overwonnen met hulp van mijn jongste zoon, maar vooral ook door mijn eigen veranderde gedachten.

Een lange wens in vervulling laten gaan, ik ben gaan leren kickboksen. Ik ben de oudste van de klas maar zeker niet de minste en al helemaal niet de dikke.

Mijn lief, toffe zoons, werk/een baan, geen geld- of gezondheidszorgen, leuke vriendinnen, een lieve mama van 91, een gezellig huis met een hond en een poes, een Michael Kors tas ;-)

ik ben een gezegend mens!

Boksen

Scène 1 - sportschool

Meisje van een jaar of 14: gaat U ook kickboksen???

Ik: ja! Jij?

Meisje (met gezicht vol ongeloof): ja. Vet.

En kijkt me totdat we beginnen met de les voortdurend aan alsof ze spoken ziet.

Scène 2 - (soort van) aerobicles bij het hotel

Knul van de entertainment: do you boxing?

Ik: yes, kickboxing

Knul: you??? En barst in lachen uit.

Hersteld zich weer, beseft dat hij mogelijk onbeleefd is tegen een hotelgast en begint met de les.

Al halverwege de les wordt pijnlijk duidelijk dat ik fitter ben dan hij ...

Vrouwen van 50+ kunnen yoga, hardlopen, Zumba etc doen en iedereen reageert normaal.

Kickboksen valt blijkbaar in de buiten categorie.

Of heeft het niets met leeftijd te maken en komt het ongeloof voort uit mijn lieftallige verschijning?

Ach, het doet er verder ook niet toe, ik boks dus ik ben sterk (en blij).