Hilversum City Run

De Hilversum City Run en ik is zoiets als: ken je de mop van die vrouw die in Hilversum gaat hardlopen? Ze ging niet. Sjaak Afhaak was er niks bij. 

Blessures (2x), ziek (voedselvergiftiging, toen nog wel 5km gelopen in plaats van de 10), wedstrijdangst (1 of 2 keer?) en ander gedoe.

Een keer 10km lopen op dit parcours stond dus op mijn bucketlijst (heb drie keer de 5 gelopen).

Een keer 10 km onder het uur lopen staat ook op mijn bucketlijst by the way, maar ja ... misschien beter deze te verplaatsen naar lijst "dream on".

Vandaag niks Sjaak Afhaak, het rondje keurig volbracht zonder te wandelen of te stoppen. Ik vond het best zwaar, parcours is niet zo vlak namelijk.

Tijd van City Pier City 2016 niet verbeterd (dat was paar weken geleden eigenlijk wel het plan, maar ik wist dat ik door omstandigheden daar niet voldoende voor had getraind en gerust) maar wel onder de 1.05 gebleven, dus prima.

Op de foto zie je mij, net gefinished, moe,  beetje teleurgesteld dat ik niet harder kon, trots dat ik het maar weer mooi gerend heb, en dankbaar dat er lieverds speciaal voor mij waren gekomen!

-/+

Soms zit het tegen.

Geen schokkende dingen bedoel ik, maar van die kleine ergenisjes. Ik zet er meestal wat positiefs tegenover, lukt niet altijd hoor. Laten we eens kijken naar de min en plus van vandaag:

+ eindelijk weer eens uitgeslapen, hoera, dat was echt lang geleden dat ik niet om 6u wakker en met een megalange things to do lijst in mijn hoofd wakker werd.

- bij lang slapen hoort tegenwoordig wel hoofdpijn (why??) 

- de hoofdpijn ging niet vanzelf weg dus paracetamol. Ik vind in het kastje twee lege strips. Ergenis! Waarom worden deze niet in de prullenbak gegooid? Komt dit omdat ik een huis deel met mannen of komt dit door de AD(H)D van hen??

+ het is natuurlijk niet de 1e keer dat dit gebeurt en georganiseerd als ik ben heb ik nog een voorraadje op andere plek. Na half uur is de hoofdpijn verdwenen.

- mijn leuke "meeneem koffie"beker gisteren laten vallen bij het afwassen. Vanmorgen zag ik dat hij gebarsten is en dus onbruikbaar. Balen!

- het beloofde lenteweer was er niet! Dat was eigenlijk wel de grootste domper van de ochtend.

+ daardoor wel tijd om de was te doen, stofzuigen etc (want ik kon toch niet in de zo'n zitten)

+2 de zon kwam s middags alsnog

Home alone dus hardlopen combineren met de hond uitlaten > rondje Groenveld dan maar.

+ het was er gelukkig niet druk, daar heb ik toch zo'n hekel aan als het daar propvol is.

- terwijl ik hardliep bedacht ik me dat dit geen handige training was als ik over twee weken mijn tijd op de 10km wil verbeteren. 

+ ik loop vaker dit rondje en zonder al te veel moeite kan ik het tegenwoordig een stuk sneller en dat geeft een goed gevoel

- ik mis mijn Lief

+ over 1 nachtje slapen is hij er weer!

Race Day

Half 7 opgestaan, niets bijzonders, dat doe ik door de weeks ook. Wat wel anders was: bij de dagelijkse latte at ik nu een pannenkoek, het hardloopeten bij uitstek (gisteravond om half10 nog een hele stapel staan bakken)

Kwart voor 9 de deur uit en met de trein naar Den Haag.

Mijn start was na 12 uur. Vlak van te voren nog even kunnen zwaaien naar Lief, hij moest eerst training geven dus kwam pas later.

Startschot en gaan!

Als we nu nog even teruglezen in het vorige blog:

- ik was toch te warm gekleed

- ik had geen aandrang (halleluja!)

Maar fuck wat was het druk, ik ben tig keer afgesneden of geduwd en wat was het warm en wat was ik bij 7km eigenlijk al "op". Ik verwachtte mijn bijgestelde doel (onder de 1.05 lopen) nooit te halen. Snel geschakeld naar mijn gouwe ouwe: blijf rennen, niet wandelen. Er viel dus niks te versnellen voor mij aan het einde en ik was blij dat ik er was. Maar... Ik bleek wel degelijk onder de 1.05 gelopen te hebben. Ha, op Strava kon ik zien dat ik veel te hard ben gestart, dus daarom aan het einde zo op, gevalletje van verkeerd indelen.

Tijd voor omkleden en koffie. Dank koffie-meneertje dat ik voor 1,50 (meer had ik niet) toch een bakkie kreeg i.p.v. de twee euro.

Daarna mijn Lief zien finishen in de Nederlands Kampioenschap halve marathon: hij pakte er gelijk een bronzen medaille bij in de categorie mannen 55+

Dat gaan we vieren!

Dat ik twee flessen Jamie O. heb, is uitsluitend vanwege de aanbieding :-) 

Wedstrijd voorbereiding

Zondag loop ik een wedstrijd. Voor mij is "meedoen aan een loopevenement" misschien betere omschrijving. Ik loop niet perse anders in een wedstrijd dan in mijn trainingsrondjes. Dat is niet zoals het eigenlijk heurt volgens de hardloopboeken. Ik kan versnellen, intervallen etc, maar verder loop ik het tempo wat ik loop. Met een schema waarin staat "loop 30 minuten op uw 10km wedstrijdtempo" kan ik helemaal niks. 

Ik doe wel aan enige wedstrijd voorbereiding. In de week voor de wedstrijd train ik minder. Neem ik rust. Eet ik gezond. Drink ik geen alcohol. Denk ik na over de juiste outfit. Pak ik de avond van te voren mijn tas in (startnummer, geld, ov-kaart, eten en drinken, droge kleren, telefoon, vuilniszak voor bij de start als het koud is, pet als het regent, zonnebril bij -logisch- zonneschijn)

Op de dag zelf ga ik (ruim!) op tijd van huis.

En ruim op tijd komen ook de gedachtes op gang:

- als ik maar niet als laatste eindig

- als ik maar niet te warm/te koud gekleed ben

- als ik maar niet tijdens het lopen moet poepen

- waarom geef ik eigenlijk 25 euro (of meer) uit + al het gedoe als ik ook lekker in het bos met de hond kan rennen

- als ik maar geen sterretjes zie bij (of na) de finish

- ga ik mijn gestelde doel halen?

4-3-16  - loslooprondje met onze hardloophulphond

Je gaat je bijna afvragen waarom ik meedoe, haha.

Nou, het is echt super tof als je over de finish komt en alles is goed gegaan! Als je onderweg wordt aangemoedigd of aan de finish wordt opgewacht. Het magische wachten in een startvak met honderden andere lopers is en blijft een bijzondere ervaring.

Haalbare doelen stellen helpt ook de feestvreugde te verhogen.

Over dat laatste: geen tijd binnen het uur deze keer. Wat wel? Dat is voor een volgend blog.

Rust, Rennen en Regelmaat

Deze week met meer discipline gewerkt aan rust, rennen en regelmaat. 

Maandagavond gebokst met mijn boks mattie Hester. Gave les! Geen foto(s).

Dinsdag rust.

Woensdag geen tijd om de nieuwe intervaltraining op de loopband te proberen want ik was pas laat klaar met werk. Natuurlijk wel naar Bodybalance les geweest.

Donderdag had ik niet zo zin in boksen. Het kwam ook slecht uit qua tijd (laat uit werk, boodschappen, wanneer dan eten?). Ik ben om 18.45 uur gaan rennen, daar had ik echt zin in. Maar oh wat had ik het koud en wat voelden de benen zwaar. Op de terugweg interval gedaan: 2 lantaarnpalen snel tempo, 2 lantaarnpalen gewoon tempo. Niet omdat ik dat leuk vind, maar om op temperatuur te komen. Toen ik vervolgens later naar mijn data op Strava keek wist ik een ding zeker: 10 km binnen het uur is nu nog net een slagje te ver. Ik zal mijn doel voor volgende week zondag een beetje moeten bijstellen.

Vrijdag: rust (en een Thaise massage!) Oh, een een nieuwe sportbh gekocht en de Runnersword (leuk, al die hardloopbloggers!)

Zaterdagmiddag ging ik hardlopen met mijn zoon. Altijd leuk en het was ook nog super mooi weer. Zoon had flink gefeest en de door mij geplande twee rondjes door de Soesterduinen vielen hem zwaar. Ik vond het eigenlijk wel een makkie. Dacht er over om zelf even flink door te gaan maar dit toch maar niet gedaan: onze hond was mee en zij wordt heel ongelukkig als de roedel uit een valt (ze weet niet bij wie ze moet blijven) en Zoon heeft mij vaak genoeg gesteund in lastige run-momenten, dus... gewoon lekker samen gelopen.

Zondag. Eh... dat zou rust moeten zijn maar dat deed ik niet. Voor de verandering (not) alweer om 6uur wakker. Dan kon ik wel om half 10 in de sportschool zijn voor een les Piloxing, combi van boksen en Pilatus toch? Ik stond daar voor de spiegels ondertussen wel mooi trots op mezelf te zijn want ik trainde in een tanktop en dat is iets wat ik mijn hele leven nog maar zelden gedaan heb (iets met schaamte en grote boobies, tja). 

Vervolgens deze dag wel goed aan rust gedaan (haha... trainer-lief leest deze blog ook) na de training lekker in de sauna geweest en de rest van de dag gelezen in het zonnetje, o.a. het leuke boek Live Love Run van Annemerel de Jongh.

Over een week CPC! Het startnummer is al binnen.

Lekker belangrijk

Vorige week had ik, door drukke week en door slecht weer, veel kort intensief getraind. Ik sliep al paar nachten slecht, dus had besloten deze week een betere verdeling te maken.

Maandag en dinsdag niet trainen. Rust is ook onderdeel van trainen zegt mijn trainer altijd.

Woensdag voorafgaand aan de Bodybalance les, een interval de loopband. Heerlijk om te doen, maar eigenlijk deze keer ook weer niet: training ging me iets te makkelijk af. Dus het schema aangepast, ben benieuwd de volgende keer!

Donderdag is boksavond! Helaas kwam ik uit werk met vreselijke hoofdpijn en misselijkheid, dus geen boksles voor mij. 

Vrijdag had ik rust gepland, maar doordat ik niet had gebokst kon ik wel een training doen. Maar wat? Had een lange werkdag, moest boodschappen doen, hond uitlaten, koken etc. Meestal vind ik het niet erg om pas 21.00uur nog te lopen, maar aangezien ik " home alone" ben dit weekend, vond ik dat geen optie. Stel er gebeurt mij iets... dan gaat pas zondag ofzo iemand mij missen. Kortom: toch maar geen training en met heerlijke sushi en een glas wijn op de bank.

Ik wilde nog graag 10km of meer lopen in februari en dat moest eigenlijk wel dit weekend (over twee weken CPC). Inmiddels afgesproken om maandagavond te gaan boksen dus het beste was de loop dan vandaag te doen. En dan in de ochtend, want vanmiddag werken. Dus om kwart voor 11 aan de bak: ik wilde een rustig tempo en niet zoveel nadenken onderweg. Nou dat eerste kwam wel goed (zo haal ik overigens nooit een 10 km binnen 60 minuten) maar voor het tweede dik gezakt, mijn hersenpan draaide overuren. 

Onderweg wilde ik op mijn horloge kijken hoe ver ik was, Strava app deed gek en ik durfde er niet teveel aan te rommelen, bang om mijn run te deleaten. Ik had een extra lusje genomen en vertrouwde erop dat ik de 11km wel zou aantikken. Bij thuiskomst bleek ik 9.3 te hebben gelopen. Damned!

Conclusie 1: soms zit het allemaal tegen

Conclusie 2: het is eigenlijk niet echt belangrijk 

Fijn weekend en GENIET als je sporten gaat!

Bloggen

Sinds ik zelf blog ben ik ook meer blogs van anderen gaan lezen. Er is een gigantisch aanbod en het is niet eens zo makkelijk om leuke ertussen uit te halen.

Dat ligt ook aan wat ik zelf leuk vind: blogs over eten/koken en make up boeien mij niet, terwijl ik graag lees over sporten/hardlopen of grappige dingen die mensen meemaken. 

Opvallend: er zijn veel bloggende meisjes/jonge vrouwen (wie weet nog leuke 35+ bloggers??) die bloggen over wat ze iedere dag zoal doen (nou, ze drinken zelden koffie thuis en lunchen bijna altijd bij een hippe tent). Ik heb bij statistiek geleerd dat uit eventuele verbanden niet zomaar een conclusie getrokken mag worden, dus dat zal ik hierover niet doen. Evenmin zal ik jullie vervelen met een blog over wat ik zoal wekelijks doe (ha, werken!)

Ik kan wel wat schrijven over mijn sport van afgelopen week:

Dinsdagavond hardgelopen (al over geblogd)

Woensdagavond bodybalance. Heerlijke combi van yoga, pilatus en tai chi en goed voor zowel de core als voor het stretchen van de spieren.

Donderdagavond kickbox les. Super tof en heel intensief. 

Zaterdag thuis wat kracht en core oefeningen gedaan. Plan was om dit in de sportschool te doen, maar ja ... plannen blijven soms plannen. Helpt ook niet dat de sportschool al om 16uur sluit in het weekend.

Zondagochtend duurloopje gedaan. Het was mooi weer en ik had als doel om gewoon lekker ontspannen 10 km (of meer) te lopen. Het werden er 9.6 Hoge nood maakte dat ik die laatste 400m echt niet meer ging rennen. 

Vanavond kort rondje stevig doorgelopen (op 1 stuk flink versneld, want segment op Strava) en daarna in onze eigen "sportkamer" getraind: hoelahoepen, boksen, planken. 

Ik zag later dat ik niet eens zo hard gelopen had vanavond en heb ik tien minuten gebaald op de bank. Maar daar word een mens niet vrolijk van en ik al helemaal niet weet ik uit ervaring. Je gaat er ook niet harder van lopen. 

Ik zal het wel ervaren en jullie lezen het vanzelf: op 6 maart loop ik CPC in Den Haag en 17 april Hilversum City Run.

Hardlopen

Het is bizar druk op werk; mijn collega is ziek en ik doe pogingen alle applicatiebeheer-ballen in de lucht te houden.

Het maakt dat ik na lange dagen in kantoor, behoefte heb aan wind door mijn haar, bewegen, mijn lijf voelen. Hardlopen dus, ook s avonds in het donker.

Ik hou niet zo van donker en stil. En dat is het wel in Baarn. Ik blijf een meisje uit de grote stad en loop liever langs een stelletje dronkaards dan langs een stille bosrand. 

Door het dorp dus vanavond en dan maar gelijk een heuveltraining: paar keer in hoog tempo de Ferdinand Huijcklaan op. Dat is een training die je niet voor je lol doet. Ik deed het in 2012 voor het laatst bij de trainingen voor de halve marathon.

Van Strava kreeg ik na afloop een kroon omdat ik (IK ! ? ) de snelste vrouwentijd liep op dit stuk. 

En nu niet flauw doen en zeggen dat dit misschien meer zegt over de anderen dan over mijn snelheid, dat kan ik zelf ook wel bedenken. 

Laat mij even op een roze wolk: Wow... Ik heb de snelste tijd!

10 km

Nadat ik in het afgelopen najaar een aantal goed verlopen 8 km had gelopen kwamen de volgende doelen in beeld: wat sneller proberen te lopen en uitbreiden naar 10 km. 

Tussendoor nog even ander doel behaald; het rondje Puerto Rico-Taurito-Puerto Rico (Gran Canaria) in een keer hardlopen, incluis de berg op naar het hotel. Het was me in de 3 voorgaande jaren nog geen een keer gelukt en nu wel! Wat was ik trots op mezelf.

Wat sneller hardlopen lukt met kleine stapjes vooruit. Vorige week vond ik het tijd voor een 10 km (was jaren geleden) maar tijdens de eerste kilometer ging ik twijfelen en ging links in plaats van rechts. Om uiteindelijk toch 9 km te lopen. Vandaag dus het doel om wel rechts te gaan en de 10 km gewoon uit te lopen (tijd niet belangrijk, tussendoor wandelen niet toegestaan). Toevallig was 10km hardlopen ook een maand doel op Strava waar ik sinds deze week mee hardloop, dat geeft ook wat stimulans. Nou, het rondje bleek 11 km! En gewoon gedaan. Tijd niet interessant (lees: gewoon niet snel).

Fijn om weer een rondje te kunnen lopen uit de tijd dat ik aan het trainen was voor de halve marathon.

En nu? Doorgaan met trainen om wat harder lopen (intervallen!) en de 10 km wat beter in de benen krijgen. Misschien een 10 km wedstrijd in het voorjaar.

En dan .. Als het goed gaat.... Zou ik het top vinden als ik 10 Engelse Mijl weer aankan en de Dam tot Damloop nog een keer kan lopen, maar dan ontspannend en genietend! En vooral tevreden zijn met wat ik kan, net zoals vandaag.

2015

 Het was voor mij een bijzonder jaar, met persoonlijke overwinningen en veel mooie ervaringen.

Hoewel de situatie in de wereld niet fraai is en veel mensen in mijn omgeving tegenslag ervaren, was 2015 voor mij toch het jaar waarin de zon na lange periode van grijzigheid weer ongegeneerd ging schijnen.

Ik werd 50 en had zowel een zelf georganiseerde topdag met al mijn jongens, als een verrassingslunch met collega's en een verrassingsdiner met vriendinnen.

Het doen van de training Mindfulness in maart/april is een van de beste beslissingen die ik ooit in mijn leven nam. Het heeft mijn kijk op mijn leven zo definitief (en positief) veranderd!

Ik heb heerlijke vakanties/reizen gehad met mijn lief. Wat boffen we toch dat we dit kunnen doen en het samen zo leuk hebben.

Ergens half april, geïnspireerd door het succes bij een vriendin, heb ik besloten te kiezen voor koolhydraat-beperkt eten. Al snel voelde ik me gezonder en fitter, en inmiddels ook 10 (!) kg. lichter.

De "hardloopwedstrijdstress" overwonnen met hulp van mijn jongste zoon, maar vooral ook door mijn eigen veranderde gedachten.

Een lange wens in vervulling laten gaan, ik ben gaan leren kickboksen. Ik ben de oudste van de klas maar zeker niet de minste en al helemaal niet de dikke.

Mijn lief, toffe zoons, werk/een baan, geen geld- of gezondheidszorgen, leuke vriendinnen, een lieve mama van 91, een gezellig huis met een hond en een poes, een Michael Kors tas ;-)

ik ben een gezegend mens!

Hardlopen

Hardlopen (dat werd toen nog joggen genoemd) doe ik al tijdens de middelbare school leeftijd: met vriendin Ellen regelmatig een rondje Sloterplas. Vervolgens kwam het hardlopen pas weer in beeld nadat ik 2 kinderen had gebaard en in Baarn woonde; genoeg bos om doorheen te rennen.

Vanaf 2006 is het hardloopvirus echt toegeslagen: lid geworden bij een atletiekvereniging en meedoen met wedstrijden. Beide waren eigenlijk geen succes: het duurde een tijdje voordat ik door had dat hardlopen in een groep niks voor mij was en ach... laten we het over de wedstrijden maar helemaal niet hebben, stress van te voren (als ik maar niet als laatste eindig) en stress erna (vreselijke finish foto, ik ben te dik, wat loop ik toch langzaam etc)

Bepaald geen plezier dus. Bizar, want was ik niet gaan hardlopen voor ontspanning, rust in mijn hoofd en gezondheid? Later toch nog wat mijlpalen bereikt (o.a. de halve marathon van Amsterdam) maar de blije staat van zijn bereikte ik niet. Wel creëerde ik door al die zinloze gedachtes een complete wedstrijdangst.

Een hernia + operatie + lang herstel schudde de boel flink op. En ik wist daardoor dat ik wel wilde hardlopen, gewoon voor de fun, voor mezelf, zonder betere tijd of ander streven. Onze leuke labrador heeft hier een grote bijdrage aan geleverd, lekker samen in het bos! Wat haar de ere titel "hardloophulphond" heeft opgeleverd. 

Afgelopen winter toch maar weer eens een rondje Wintercup meegedaan. Met mijn jongste zoon samen (hij bleef met mij lopen terwijl hij zoveel sneller kan) en onder aanmoediging van Lief. Zowaar kon ik de druk van presteren/vergelijken weerstaan en hoefde ik alleen te genieten: want hoe leuk en bijzonder is het om samen met je zoon een wedstrijdje te lopen? 

Zou er dan toch een ommekeer in gedachten mogelijk zijn?

Vanmorgen in m'n uppie meegedaan aan de Dorpsloop in Hoevelaken. En ik heb er van genoten! Hardlopen zoals ik het ooit voor ogen had: gewoon doen wat je kan, geen vergelijk en vooral trots op je eigen prestatie zijn!